چالش های سرمایه‌گذاری در بخش کشاورزی

نویسنده : علی یگانه مقدم مدیر امور سرمایه گذاری سازمان جهاد کشاورزی استان خراسان رضوی
 29 اردیبهشت 1398 ساعت 09:07  |  63  بازدید
چالش های سرمایه‌گذاری در بخش کشاورزی

کشاورزی یکی از بزرگ ترین بخش های اقتصادی کشور است که نقش مهمی در تامین امنیت غذایی، رشد اقتصادی، ایجاد اشتغال و در نهایت تولید ناخالص ملی دارد.



این بخش سهم شایان توجهی از صادرات غیرنفتی را نیز به خود اختصاص داده و بر این اساس می توان گفت که رشد آن تا حدود زیادی تعیین کننده رشد اقتصادی است، چرا که سرمایه گذاری در این بخش علاوه بر اشتغال زایی، به دلیل ارتباط با سایر بخش ها، به رشد تولید و اشتغال کمک می کند. با توجه به اهمیت کشاورزی در رشد و توسعه اقتصادی و توان و قدرت سرمایه در افزایش تولید محصولات کشاورزی و توسعه این بخش، چگونگی سرمایه گذاری در آن از اهمیت ویژه ای برخوردار است.

 ضرورت جذب سرمایه گذار در بخش کشاورزی و افزایش موجودی سرمایه این بخش به دلیل توانایی آن در ایجاد فرصت های شغلی و جذب بیکاران انکارناپذیر است، زیرا افزایش سرمایه گذاری در بخش کشاورزی افزون بر ایجاد مشاغل جدید و کاهش نرخ بیکاری در کشور، درآمد کشاورزان را نیز افزایش می دهد و از این راه مهاجرت آن ها به شهرها کاهش می یابد و توزیع درآمد را نیز بهبود می بخشد. حال با عنایت به این که منابع تامین سرمایه در کشور ما محدود است، تعیین اولویت سرمایه گذاری اهمیت زیادی دارد.

از این رو اولویت های سرمایه گذاری در بخش کشاورزی؛ توسعه کشت در محیط های کنترل شده مثل گلخانه و ... (با هدف افزایش بهره وری آب؛ تولیدات خارج از فصل و ارزش افزوده بالاتر) توسعه کشت گیاهان دارویی( کم آب طلب و ارزش افزوده بالاتر)؛ توسعه و تکمیل زنجیره های یکپارچه تولید در محصولات مختلف دام، طیور، زراعی، باغی و توسعه و نوسازی صنایع تبدیلی و تکمیلی با هدف فراوری محصولات خام و کسب ارزش افزوده بالاتر است. ذکر این نکته ضروری است که ماهیت فعالیت های بخش کشاورزی خطرپذیری زیادی دارد و عوامل بسیاری خارج از اراده مدیر واحد تولیدی، روی عملکرد و بهره وری محصولات تاثیرگذار است. ضمن این که در بحث فروش نیز تولیدکننده بدون توجه به قیمت تمام شده محصول، ناگزیر به عرضه تولیدات به بازار است. البته چنانچه سطح قیمت ها در بازار آزاد بالاتر برود، بلافاصله راهکارهای مختلف(واردات و ...) با هدف کاهش قیمت در بازار بدون توجه به منافع تولیدکننده دنبال می شود (البته حمایت هایی که در این شرایط از تولیدکننده می شود، انگیزشی نیست) و اگر سطح قیمت ها کاهش یابد عملا تولیدکننده محکوم به فروش کالای تولیدی است.

از طرفی موضوع بهره وری هم در بازدهی فعالیت های بخش کشاورزی بسیار مهم است که مستقیما به تولیدکننده و دستگاه های متولی مرتبط می شود. با این حال با اندکی حمایت؛ فعالیت های کشاورزی بازدهی رضایت بخشی خواهد داشت و موید این مطلب مراجعه و ورود متخصصان و سرمایه گذاران از سایر بخش ها، به منظور فعالیت در بخش کشاورزی است. سرمایه گذاری در بخش کشاورزی با موانعی نیز رو به روست که از جمله آن می توان به وجود مشاغل کاذب، سودآور و زود بازده مثل فعالیت های واسطه گری، نارسایی صنعت بیمه کشاورزی، خرده مالکی شدید و قانون ارث، آسیب پذیر بودن فعالیت های بخش کشاورزی از عوامل قهری و سایر عوامل محدود کننده تولید، نبود اسناد رسمی برای اغلب اراضی زراعی و باغی، نرخ بالای سود تسهیلات بانکی (غالب تسهیلات از محل منابع داخلی و با نرخ مصوب شورای پول و اعتبار پرداخت می شود) و ... اشاره کنیم.

نکته قابل تامل آن است که شوک های غیرکنترلی ممکن است در کوتاه مدت، سوددهی فعالیت های بخش کشاورزی را افزایش دهد و موجب خرسندی تولیدکنندگان شود ولی در طولانی مدت با تاثیر معناداری که بر تضعیف قدرت خرید مردم، گران تر شدن مواد اولیه و ایجاد دشواری در دسترسی به عوامل تولید خواهد گذاشت، عملا سوددهی بخش کشاورزی کمتر و به تبع انگیزه ورود سرمایه گذار به این بخش کاهش خواهد یافت.

 در پایان باید گفت، سرمایه گذاری در بخش کشاورزی با ریسک و چالش های فراوانی از جمله سیاست های اقتصادی مواجه است با این حال باید در جهت رفع این مسائل تلاش کرد. آن چه مسلم است، سرمایه گذاری در بخش کشاورزی بیشترین حساسیت را با توجه به میزان تسهیلات اعطایی به این بخش دارد که در نتیجه با تخصیص بهینه و هدفمند منابع مالی می توان سرمایه گذاری در این بخش را افزایش داد.


  افزودن نظر

آخرین تصاویر

آخرین ویدئوها

آخرین یادداشتها