به بهانه روز جهانی معلولان در گفتگو با مسئولان بررسی شد؛

«شهر دوستدار معلولان»؛ از رویا تا واقعیت

 12 آذر 1397 ساعت 09:10  |  227  بازدید
«شهر دوستدار معلولان»؛ از رویا تا واقعیت

‌روز سوم نوامبر مصادف با 12 آذر روز جهانی معلولان نام گرفته است. آمارها حاکی از آن است که در استان خراسان رضوی بیش از 250 هزار معلول جسمی حرکتی وجود دارد. اگر سالمندان، بیماران و افراد دارای شرایط خاص را به این رقم اضافه کنیم، تا چه اندازه امکانات و خدمات شهری پاسخگوی این جمعیت است؟



به گزارش پایگاه خبری صبح هشتم، بنا بر تصریح قانون جامع حمایت از حقوق معلولان مصوب سال 1383 مجلس منظور از معلول افرادی هستند که به تشخیص‌کمیسیون پزشکی سازمان بهزیستی براثر ضایعه جسمی، ذهنی، روانی یا توأم؛ اختلال ‌مستمر و قابل توجهی در سلامت و کارآئی عمومی وی ایجاد شودد، به طوری که موجب‌ کاهش استقلال فرد در انجام فعالیت‌های اجتماعی و اقتصادی شود.

اما این افراد با وجود این مشکل همچنان عضو فعال و دارای حقوق برابر در جامعه هستند و مانند هر فرد دیگر حق استفاده از تمام حقوق شهروندی را دارند. بر اساس قانون اساسی و البته قوانین انسانی، افراد جامعه به طور عام و دولت به طور خاص وظیفه تامین شرایط مناسب حضور و فعالیت این افراد در جامعه و پیشگیری از منزوی شدن ایشان را برعهده دارند.
اینها درحالی است که تامین شرایط حضور معلولان در جامعه به دو بعد اساسی سخت و افزاری و نرم افزاری تقسیم می شود. در بعد سخت افزاری می توان به مواردی چون تامین زیرساخت  های تسهیل تردد و اشتغال و تحصیل و استفاده عام معلولان از همه امکانات و امور اجتماعی اشاره کرد. در بعد نرم افزاری نیز تامین شرایط لازم جهت ایجاد باور عمومی بر اینکه «افراد توانایی های مختلف دارند»  و امکان حضور و بروز توانمندی ها و استعدادهایشان باید مقدم بر ظاهر فیزیکی ایشان باشد می تواند سرمنشا امور باشد.
چندی پیش رئیس کمیسیون حقوقی شورای شهر مشهد از تبدیل مشهد به «شهر دوستدار معلولان» سخن گفته بود. شهری که امکان زیست در آن برای معلولان راحت تر و شیرین تر باشد.
اگر به همین اصل اساسی و حق غیر قابل انکار این قشر از جامعه به عنوان شهروند قائل باشید و آن را بپذیرید آنگاه می بایست از خود بپرسیم وضعیت امروز شهر ما و شهروندان آن در این حوزه چگونه است؟ آیا 250 هزار نفری که در بین ما زندگی می کنند و جزو خانواده و دوستان و همکاران و همشریان ما قلمداد می شوند راحت هستند؟ همانقدر که ما از زندگی در شهر لذت می بریم، احساس راحتی و امنیت می‌کنیم و امکان استفاده از خدمات عمومی برایمان فراهم است؟
مدیرکل بهزیستی خراسان رضوی در نهمین جلسه علنی شورای پنجم در آذرماه سال قبل گفت: شهری که ما در آن زندگی می‌کنیم برای 85 درصد افراد ساخته شده است و برای 15 درصد افراد ناتوان، معلول، سالمند و افرادی که عوارض موقت دارند ساخته نشده است پس جامعه پایدار نیست. 3.5 درصد از این افراد ناتوان، معلول هستند. محمدرضا پوریوسف تاکید کرده بود: مناسب‌سازی شهر، لطف در حق معلولان نیست بلکه حق معلولان است.

صراحت های قانونی!
رئیس کمیسیون حقوقی شورای پنجم با اشاره به ایجاد کارگروه حقوق شهروندی در زیرمجموعه کمیسیون حقوقی شورا، درخصوص حقوق مصرح معلولان در قانون گفت: قوانین بالادستی بسیار جالب و قوی با ضمانت اجرایی مناسب وجود دارد که می تواند مرجع و معیار کار باشد. محسن حسینی پویا تاکید کرد: برآن شدیم با حضور معلولینی که به عنوان مشاور در کارگروه حضور دارند روی موضوعات و قوانین مربوط به شهرداری تمرکز کنیم تا با استفاده از ظرفیت موجود کمبودها را جبران کرده و فرهنگ سازی را در دستور کار قرار دهیم.
اما حسینی پویا از کدام قانون صحبت می کند؟ علاوه بر قانون تصویب شده در سال 83 قانون دیگری نیز در سال 96 با تضامین اجرایی دقیق تر تصویب و ابلاغ شده است. در هردو قانون بندی وجود دارد که به موجب آن همه دستگاه های دولتی و انقلابی موظف شده اند در طراحی، تولید و احداث ساختمانها و اماکن عمومی و معابر‌ و وسایل خدماتی به نحوی عمل کنند که امکان دسترسی و بهره‌مندی از آنها برای‌معلولان همچون افراد عادی فراهم شود.
در ‌تبصره های این ماده هم آمده است: این دستگاه ها موظفند ساختمانها و اماکن عمومی، ‌ورزشی و تفریحی، معابر و وسایل خدماتی موجود را در چارچوب بودجه‌های مصوب‌سالانه خود مناسب‌سازی کنند. همچنین شهرداریها موظف شدند صدور پروانه های ساختمانی را مشروط کنند به دسترس پذیری معلولان منطبق بر استانداردهای مصوب شورای عالی شهرسازی. سازمان بهزیستی کشور نهاد نظارتی و اخذ گزارش اقدامات این قانون اعلام شده است. اما پاسخ دستگاه های دولتی به مواد قانونی چه بوده است؟
بر اساس آمار و اطلاعات موجود مناسب سازی ادارات دولتی به وزارت راه وشهرسازی و مدیریت فنی اجرایی سپرده شده که اداره کل راه و شهرسازی استان نیز چندسالی است این پروژه را آغاز کرده و با فراز و فرودهای فراوان ناشی از اعتبارات قطره چکانی عملکرد قابل قبولی در سطح استان ارائه کرده است. بطوریکه امروز حداقل در ظاهر بسیاری از ادارات دولتی از این حیث آماده پذیرایی از معلولان هستند.
در محیط های شهری نیز شهرداری وارد عمل شده و با اولویت مناسب سازی پیاده روهای خیابان های اصلی کارهای سنگینی انجام داده و باوجود مشکلات اعتباری این پروژه ها هنوز در جریان است. در این خصوص نیز امروز تعداد خیابان هایی که پیاده روی آنها برای حرکت ویلچر و عبور نابینایان اصلاح شده به طرز چشمگیری افزایش یافته است.
بنا به گفته مدیران شهرداری مناسب سازی ساختمان های شهرداری هم به تازگی آغاز شده و برای فرهنگسراها سازوکاری نوشته شده تا پس از این بتوان به نحو بهتری طراحی و اجرا شوند اما تغییر فیزیکی خاصی نداشته است.

قوانین مغفول مانده
اما با مرور قانون حمایت از معلولان به نکات قابل تاملی برمی‌خوریم. در ‌ماده 4 قانو سال 83 تصریح شده بود: معلولان می‌توانند در استفاده از امکانات ورزشی، تفریحی، فرهنگی و ‌وسایل حمل و نقل دولتی (‌مترو، هواپیما، قطار) از تسهیلات نیمه‌بها بهره‌مند گردند. اما در قانون سال 96 فراتر از این موضوع اعلام شده که « شهرداری مکلف به ایجاد سامانه حمل و نقل ویژه معلولین و مجهز به ناوگان خاص بوده و دولت مکلف به کمک اعتباری به شهرداری در این زمینه است»( تبصره 1 ماده 5).
و اینکه «استفاده از سامانه های دولتی حمل و نقل درون شهری برای معلولان رایگان و استفاده از سامانه های برون شهری برای ایشان نیمه بهاست. وزارت راه وشهر سازی و سازمان برنامه و بودجه هم مکلف به تامین بودجه شده اند»( تبصره 2 ماده 5)
در ماده 5 همچنین راه وشهرسازی وشهرداری مکلف شده اند علاوه بر مناسب سازی تمام پایانه ها و امکانات عمومی کارکنان خود را برای همیاری و برخورد با معلولان آموزش دهند.
حتی جهت ایجاد تضمین محکم تر برای اجرای این قانون، در تبصره 3 به صراحت مواد تنبیهی برای مسئولانی که از این ماده تمرد کنند از مجازات تعزیری و جزای نقدی تا انفصال از خدمت و یا تنزل مقام و حتی اخراج درنظر گرفته شده است.
این نکات فقط به همین ماده محدود نمی شود. در ماده 8 حق استفاده رایگان معلولان از مراکز و تاسیسات و خدمات ورزشی دولتی و شهرداری و در ماده 9 حق تحصیل رایگان دانشگاهی در دانشگاه های دولتی و آزاد لحاظ شده است. البته تامین اعتبار آن هم برعهده دولت گذاشته شده است.
در ادامه همین قانون و در فصل پنجم به تسهیلات فراوان جهت استخدام معلولان در موسسات و اصناف اشاره شده و در فصل هفتم نیز در موضوع فرهنگ سازی و آموزش بر این مهم تاکید شده که نمایش برنامه های آموزشی ویژه این موضوع از رسانه های وزارت ارشاد، سازمان های تبلیغات و صدا وسیما و شهرداری ها که دارای سالن های نمایش هستند رایگان باشد. از جمله آنکه صدا و سیما مکلف به اجرای 5 ساعت در هفته برنامه های ویژه آموزشی است.

قوانینی برای اجرایی نشدن!
برای اینکه بفهمیم چقدر از این قوانین اکنون اجرا می شوند چندان نیازی به تحقیقات پرحجم نبود. کارشناسان حوزه مدیریت شهری مهم ترین نقص در اجرای این قوانین را مشکلات بودجه و اعتبار می دانند و از آنجاکه در تمام قوانین و وظایف ابلاغ شده منابع مالی هم پیش بینی شده، این منابع عموما از دولت دریافت نشده و با هزینه شهرداری اجرا می شود.
در حوزه پروانه های ساختمانی نیز مسئولیت به دو بخش تقسیم می شود. مسئولیت نظارت ساختمان بر طبق نقشه بر عهده مهندس ناظر و در واقع نظام مهندسی است. فقط و فقط اگر از سمت نظارت گزارش تخلفی در پروژه ساختمانی بیاید معاونت شهرسازی شهرداری می تواند جلوی صدور پروانه را بگیرد.
در نتیجه انگار که قوانین مصرح تاکید شده از جانب مدیریت ارشد کشور در سطوح میانی و پایین دستی اهمیت چندانی ندارد هرچند با این وجود حداقل در سطح مدیریت شهری کارهای زیادی انجام شده و بنا بر اذعان کارشناسان و افراد صاحب نظر شهرداری در بحث مناسب سازی و ارائه خدمات ویژه به معلولین پیشرو است.
امروز در شهرداری کمیته ای به نام «مناسب سازی شهری» فعالیت دارد که درخواست های عمومی در حوزه خدمات شهرداری به آنجا ارجاع شده و از آنجا بین دستگاه های مرتبط زیرمجوعه شهرداری توزیع می شود.
کارهای ابتکاری هم از شهرداری سراغ داریم از جمله تخفیف های الیت. برطبق مصوبه شورای پنجم این روزها اگر معلولین با ارائه مدارک معلولیت پلاک خود را در امور مشترکین الیت ثبت کرده باشند از 50 درصد تخفیف پارکینگ بهره مند می شوند. همچنین امکان استفاده رایگان از پارک حاشیه به میزان دو ساعت در روز برایشان فراهم می شود.

مشکلات شهری از زبان یک معلول
مشهد حداقل در فعالیت های اجتماعی و عام المنفعه مردمی پیش رو بوده است. این قضیه در بحث فعالیت های ویژه معلولین هم مصداق دارد و امروزه انجمن ها و جمعیت ها و NGOهای متعددی در این عرصه در شهر و استان فعالیت می کنند. علاوه بر آن در سازمان بهزیستی فعالیت های بسیاری در این حوزه انجام می شود.
یکی از معلولین شهر در اداره بهزیستی مشهد کارشناس مناسب سازی شهری است. ایوب فیاضی مناسب سازی را اینگونه تعریف می کند: دسترسی هریک از افراد جامعه با هر توانایی به تمام امکانات شهری، اداری، تفریحی، ورزشی، مذهبی و...
وی می گوید اگر مناسب سازی های مدنظر راه و شهرسازی درست انجام شود دسترسی معلولان به فضاهای دولتی به خوبی فراهم می شود اما وقتی بررسی کنید رمپ های نامناسب زیادی در شهر می بینید که عملا بدلیل شیب زیاد و خطر بالا امکان استفاده ندارند و یا آسانسورها چنان کوچک است که حتی یک ویلچر هم امکان استفاده از آن را ندارد.
وی ادامه می دهد: در سرویس بهداشتی درهای کوچک امکان ورود با ویلچر را سخت می کند. صرف اجرای پروژه ملاک نیست. اصل بر دسترسی است.
فیاضی اینگونه مناسب سازی ها را کار چندان خاصی نمی داند و به نشریه 104 نظام مهندسی و مقررات ملی ساختمان اشاره می کند که تمام قوانین ذکر شده اما به درستی اجرا نمی شود.
این کارشناس بهزیستی از دیگر مشکلات در حوزه شهری به ورودی و کف پوش پارک ها اشاره کرد و گفت: عموما ورودی پارک ها بسیار محدود یا دارای پله و یا بدون رمپ است. موانعی که برای ورود موتورسیکلت تعبیه شده مزاحم ویلچرهاست. کف پوش ها چنان است که راه رفتن افراد عادی هم روی آنها دشوار است اما تردد معلولان ضایعه نخاعی با ویچر روی آنها بسیار خطرناک است.
وی از اقدامات انجام شده در پیاده روها و پل های عابر پیاده و حتی ایستگاه های خط یک قطار تقدیر کرد و گفت: در بحث اتوبوس های واحد و ایستگاه ها مشکلات زیاد است. هرچند تعدادی اتوبوس مناسب خریداری شده اما ایستگاه های مناسب نداریم. در ایستگاه های BRT هم ایستگاه مناسب داریم موضوع آموزش رانندگان برای توقف صحیح انجام نشده است. در خصوص تاکسی ها هم که هیچ امکان مناسبی برای استفاده معلولین وجود ندارد و راننده ها عموما فقط در ازای کرایه دربست حاضر به سرویس دهی هستند.
فیاضی با اشاره به آنکه 95 درصد مساجد و حسینیه ها قابل استفاده معلولین نیستند گفت: حتی افراد کم توان و سالمندان امکان استفاده از این اماکن بدلیل پله های فراوان و سختی دسترسی را ندارند. در دانشگاه ها و مدارس هم این مشکلات هست و عده ای از معلولان بدلیل نامناسب بودن شرایط محل تصیل از تحصیل باز می مانند.
ساختمان های پزشکان و مجتمع های درمانی از دیگر موارد مورد اشاره فیاضی است که به گفته وی مشکلات در آنها بیداد می کند و اصلا بدون توجه به معلولان افراد عادی و بیماران هم با توجه به کمبود آسانسورها سختی بسیاری تحمل می کنند.
فیاضی در موضوع عدم صدور پروانه ساختمانی برای پروژه های مناسب سازی نشده می گوید: وقتی قانون به طرح و نقشه و اجرا می رسد به محاق می رود و مهندسین ناظر دقتی روی این موارد ندارند. متاسفانه پیوست مناسب سازی ضمیمه طرح ها نیست و باید پیش از امضای پایانکار تاییدیه بهزیستی اخذ شود. پس از تکمیل ساختمان هم بدلیل هزینه های مضاعف مناسب سازی بسیاری از مدیران پروژه ها زیربار مناسب سازی نمی روند.
فیاضی گفت: استفاده از اماکن ورزشی هم برای معلولین بسیار مشکل است و غیر از محدودیت امکانات، مشکلات فرهنگی و ارتباط ناسالم افراد عادی با معلولان سبب دوری آنها از فضای ورزشی شده است. استفاده رایگان و نیمه بها هم به هیچ وجه اجرا نمی شود و بلیط نیمه بها تنها در حوزه هواپیمایی اجرا می شود آن هم فقط در پروازهای شرکت هما. 
کارشناس اداره بهزیستی مشهد ایجاد پارکینگ ها و تابلوهای ویژه نابینایان و معلولان در شهر را کاری ارزنده دانست و گفت: مشکل بزرگ فرهنگ است. چرا که عموما مردم نمی دانند اگر خودروی خود را روس مسیر نابینا یا ویلچر یا در پارکینگ معلولین پارک کنند چه مشکلاتی را به این افراد تحمیل می کنند.
وی با نقل خاطره ای شخصی از زمان استخدامش گفت: در آن زمان با وجود آنکه سابقه کار عمرانی داشتم اما مدیر ارشد من باوری به توانایی های من نداشت و مدتی طول کشید تا توانستم خود را به وی اثبات کنم. ازینرو اولویت ما باورها و تغییر نگرش هاست. وقتی مدیران ما اطلاع کسب کنند خودشان اذعان خواهند داشت به حقوق معلولان و خودشان پیش قدم می شوند در اجرای ضوابط ویژه معلولان و مناسب سازی فضاها.
از سوی دیگر، مدیرعامل انجمن حمایت از شهر بدون مانع گفت: در حال حاضر با تمام پیگیری ها و جلسات و قوانین همین الان در مشهد پروژه هایی در حال احداث است که ضوابط و قوانین مناسب سازی در آنها رعایت نمی شود. مساجدی ساخته می شود با شیب رمپ بسیار زیاد، علیرغم همه تاکیدات و پیگیری های ما. یا برج های تجاری با آنهمه هزینه مناسب سازی نشده اند. آسانسورها ایراد دارند. سرویس بهداشتی ویژه معلولین هم تبدیل به انبار لوازم نظافت با کلی زباله شده است. اینجا اهمیت نگاه فرهنگی بیشتر دیده می شود.

اهمیت نگاه فرهنگی
حسینی با تاکید برآنکه خدمات نیمه بها و حتی رایگان در حوزه خدمات شهری و حمل و نقل در کشورهای پیشرفته نه به خاطر بحث ترحم بلکه بخاطر تشویق معلول به خروج از انزوا و حضور در جامعه کاملا طبیعی است گفت: در فضاهای شهری و حمل و نقل همیشه صندلی های اولویت داشته ایم که اولویت آنها برای مسن سالان و بانوان و معلولین بوده است. امروز اما حرمت همین صندلی هم حفظ نمی شود.
وی ادامه داد: رعایت نشدن بسیاری از موارد مصرح در قانون هم به دلیل بار مالی است. مثلا در قانون تصریح شده معلولین یک بار از هزینه صدور پروانه ساختمانی معاف اند اما عموما شهرداری ها این را بدلیل آنکه هزینه آن از جانب دولت پرداخت نمی شود رعایت نمی کنند. البته پیگیری های ما از جانب استانداری سبب اجبار شهرداری ها به رعایت این بند قانون شده است.
وی توضیح داد: سرویس بهداشتی و امکانات مناسب در مجتمع های خدمات رفاهی در جاده های بین شهری بهیچ وجه لحاظ نشده است. هتل های پنج ستاره ما هم اتاق مناسب سازی شده ویژه استفاده معلولان ندارند. حتی امکان تردد با ویلچر در اتاق ندارند. اینگونه معلول وقتی نتواند راحت به سفر و برود و راحت در شهر تردد کند به انزوا کشیده می شود.
حسینی همچنین گفت: با همکاری انجمن و شهرداری 6 دوره آموزش و آگاه سازی برای رانندگان اتوبوس های واحد جهت آموزش نحوه رفتار با افراد معلول برگزار کرده ایم. این کار تبدیل به رویه هفتگی شده است. شهرداری در حوزه های مختلف بهسازی عمرانی و رفتاری پیشرو بوده است. اما هنوز تا نقطه ایده آل فاصله داریم.
این فعال اجتماعی با اشاره به آنکه شهرداری در این دوره در حوزه معلولین مشاور دارد که نسبت به دوره های گذشته پیشرفت چشمگیری است گفت: در جلسات «فضیلت شنیدن» هم مشکلات ما به گوش مسئولین مدیریت شهری رسیده و می رسد و این امیدوری ها را بیشتر کرده است. مدیرکل بهزیستی هم بر فعالیت بیشتر رسانه ها و NGOها تاکید بیشتری دارد.
حمیدرضا پوریوسف ضمن تاکید بر لزوم آگاهسازی و فرهنگسازی بیشتر گفت: توقع فقط از صدا و سیما نیست بلکه تشکل های مردمی، NGOها و رسانه ها باید پای کار بیایند با تاکید بر احتیاجات و ملزومات این حوزه موضوع تامین اعتبار برای اجرای موارد تصریح شده در قانون حمایت را پررنگ نگه دارند.
رئیس کمیسیون حقوقی شورای شهر مشهد هم با تاکید بر آنکه حقوق معلولان در اولویت حقوق شهروندی قرار دارد و روی آن کار می کنیم گفت: در اصلاح و بهسازی ساختمان ها و فضاهای عمومی باید از خود شهرداری آغاز کنیم تا الگویی برای سایر سازمان ها شکل بگیرد. در رویکرد جدید کارگروه به دنبال آنیم تا به یک برآورد از میزان اجرای قوانین حمایتی در شهر و توسط شهرداری برسیم و بعد از آن بدنبال اصلاح بیشتر و احیانا موظف کردن شهرداری در برخی حوزه ها باشیم. در چشم انداز 1400 هم حقوق معلولین مدنظر بوده و در بودجه سالانه هم مستمرا موارد مربوط به آن قید شده است.
بهرحال با بررسی همان نظرات می توان مشکلات اساسی و اولویت های اجرایی را به سه بخش اساسی تقسیم کرد؛ فرهنگ عمومی و آگاه سازی، منابع مالی و اجرای مفاد قانونی. 
وی آثار اجتماعی این کمبودها در شهر مورد توجه قرار می دهد و می گوید: وقتی یک معلول تصمیم می گیرد فرزند خود را به پارک یا مسجد ببرد اما خودش امکان ورود به همان فضا را ندارد یا امکان حضور در مدرسه فرزند خود را نداشته باشد چه تبعاتی برای خانواده درپی دارد؟ چقدر این هزینه ها کارشناسی شده است؟ مطمئنا خسرانی که از این بابت به جامعه تحمیل می شود بسیار بیشتر از هزینه اجرای قوانین است.

اولویت آگاه‌سازی بر مناسب سازی
حمید حسینی مدیرعامل انجمن «حامیان شهر بدون مانع» است. وی سال های زیادی است بدون توجه به مصائب تردد با ویلچر، سمت های مختلفی در حوزه عمرانی و نظارت داشته در شهرداری کار کرده است. اکنون نیز وی از کارکنان فعال دفتر فنی استانداری خراسان رضوی است.
وی در جایی گفته بود: رفع موانع محیطی و ایجاد امکانات و خدمات شهری برای همه صرف نظر از سن، جنس و میزان توانایی از وظایف شهرداری‌هاست که نه تنها برای معلولان و جانبازان عزیز بلکه برای کودکان، سالمندان، خانم‌های باردار، مادرانی که کالسکه فرزندانشان را حمل می‌کنند و افراد با ناتوانی موقت، مفید و مناسب می‌باشد و اگر این قشر را به جمعیت معلولان اضافه کنیم بین 20 تا 25 درصد جمعیت شهر مشهد را افراد کم‌توان و معلول تشکیل خواهند داد.
حسینی اول به نواقصی که در شهر وجود دارد اشاره کرد و گفت: در خط 2 قطار شهری ضوابط ویژه معلولین اجرا نشده است. در پارک ها و در خیابان ها تاسیساتی برای تردد معلولین مهیا شده بود اما ویلچرهای برقی با این تاسیسات مشکل دارند. اما شهرداری در بحث مناسب سازی خیابان ها کار خوبی انجام داده و عموما به درخواست های موردی پاسخ داده است. 150 اتوبوس کف کوتاه بدون مانع با رمپ و سکوی ویژه معلولین هم به شبکه اضافه شده اما دیده شده شهرداری در ساخت و ساز جدید خود پیش بینی شرایط ویژه معلولین را نداشته است. 
وی رعایت نکردن قوانین حمایت از معلولان را در راستای تخلف های عمومی و نهادینه شده در جامعه برشمرد و گفت: عدم رعایت ضوابط مناسب سازی در ساختمان ها مانند رعایت نکردن ضوابط مربوط به ذخیره انرژی یا مقاوم سازی در برابر زلزله است. بهرحال واقعیتی که در شهر در جریان است. البته در قانون قدیم امکان نظارت دقیق وجود نداشت اما در قانون جدید تنبیهات جدی برای دستگاه هایی که قوانین را رعایت نمی کنند لحاظ شده ولی نمونه ای از این تنبیهات برای عدم مناسب سازی در هیچ دستگاهی اجرا نشده است.
مهندس حسینی با اشاره به آنکه پیگیری های استان در موضوعات معلولین در سه سال گذشته رتبه اول کشور را داشته است برگزاری جلسات بسیار در استان و در بین دستگاه های مختلف برای پیگیری موضوعات مرتبط با معلولان و وجود چندین ستاد و کمیته هم در استان و در شهرستان ها را مورد توجه قرار داد و افزود: سازمان مدیریت موظف شده بود برای اجرای قانون جدید در بودجه 98 اعتبار در نظر بگیرد اما در بودجه 98 هیچ حرفی از آن به میان نیامده است. در کنار هر طرح و برنامه باید بودجه مشخص هم وجود داشته باشد ولی وقتی از بالاترین رده اجرایی این قانون بی اهمیت انگاشته شده، در رده های پایین تر هم همین رویه حکمفرما می شود.
بنا به اعتقاد وی، وقتی مردم و مسئولین باور و آگاهی نداشته باشند اجرای قانون برایشان علی السبیه می شود. پس مشکل در اعتقاد و اهمیت ماجراست. مشکل بزرگ فرهنگ و آگاهی است. مثلا مسیر ویژه نابینایان و یا پارکینگ ویژه معلولین هنوز برای مردم ناشناخته است. بسیار دیده می شود مردم خودروی خود را در مسیر ویژه پارک می کنند و یا در پارکینگ ویژه. یعنی معلول را دچار مرارت می کنند. دلیل اصلی این نقصان عدم آگاهی بین مردم است. اینجا نقش رسانه و صدا و سیما پررنگ دیده می شود.
وی نیز وظیفه محول شده به صدا و سیما در قانون حمایت بابت پخش برنامه های ویژه فرهنگ سازی و آگاهی رسانی را مورد اشاره قرار داد و گفت: متاسفانه این وظیفه توسط سازمان به درستی اجرا نشده و عنوان کردند به آنها خوراک بدهیم و یا برنامه آماده ارائه کنیم در حالیکه برای پخش آنهم پول می گیرند.
حسینی یادآوری کرد: انجمن حامیان شهر بدون مانع در سال گذشته با رادیو قرارداد داشت اما سازمان به بسیاری از تعهدات خود عمل نکرد. مثلا بر خلاف قرارداد بجای 90 برنامه در طول 6 ماه تنها 30 برنامه تولید شده و یا بجای پخش سه بار در روز تنها یک بار پخش شد. در بخش پیام های کوتاه هم تعهدات خود را عملی نکردند. پس مردم کجا باید با این موضوعات آشنا شوند اگر رسانه ملی پای کار نباشد.
وی ادامه داد: البته بهزیستی استان اقداماتی انجام داده مانند جشنواره ها و مسابقات اما عمومی و فراگیر نیست. امسال کارگاه آموزشی برای مهندسان نظار عمران و شهرسازی و ترافیک از طرف نظام مهندسی برگزار کردیم. در سال های گذشته هم این کارگاه ها برگزار شده بود.


  افزودن نظر

آخرین تصاویر

آخرین ویدئوها

آخرین یادداشتها